BLÄSST AN DER TROMPETT

Eis Welt ass an eng déif moralesch, sozial a spirituell Kris gestach. Et geet net nëmmen ëm Politik oder Wirtschaft: et geet ëm Sënn, Gëtzendéngscht an den aktuellen Zoustand vun der Kierch selwer. A méi schlëmm Krisen sinn um Wee, wa sech net séier.

Déi biblesch Geschicht weist eis, datt wann Gottes Vollek wierklech bekéiert, Gott mat Barmhäerzegkeet a Transformatioun reagéiert. Den Zoustand vun eisem Land reflektéiert den Zoustand vum Gottesvolk (Jesaja 24:5). D'Verännerung muss mat eis ufänken.

Op Portugisesch kucken/ Op Spuenesch kucken /
Eng aner Sprooch, klickt hei

Zënter Jore si mir zesummekomm fir ze bieden a fir ze bereien, awer dacks fir d'Sënne vun aneren, net fir eis eegen. Mir hunn eis Kleeder gerappt, awer net eis Häerzer. Elo ass d'Zäit fir EIS HÄRZER WIRKLECH ZERAPSEN an eis vun eisen eegenen individuellen Sënnen ze bereien. Dann hu mir méi Autoritéit fir an der Lück ze stoen, ze bereien a fir déi ganz Kierch an d'Natioun ze bieden.

Et gëtt Hoffnung nëmmen a Jesus Christus. Awer Hie wäert net dat maachen, wat Hie eis als eis Verantwortung ginn huet.

Dofir rifft den Hellege Geescht d'Kierch zu dësem historesche Moment op. Mir weihen eis andeems mir eis vun der Sënn bereien, eis Häerzer purifizéieren, eis komplett dem Jesus iwwerginn, eis vun der Welt trennen, am Gehorsam liewen, eist Liewen nëmmen senge Zwecker widmen.

Dëst ass en Opruff fir déi, déi bereet sinn , hir Häerzer ze räissen, sech ze demütigen, ze bieden, ze fasten a Gott dréngend ze sichen.

Wann net Dir, wien? Wann net elo, wéini?